Vinoteca La Botella: het verhaal achter Maipu Bikes
Vinoteca La Botella: het verhaal achter Maipu Bikes
Sommige plekken kom je in bijna elke reisgids tegen. Andere plekken blijven je bij, zelfs jaren nadat je er bent geweest. Vinoteca La Botella hoort voor ons bij die laatste categorie.
Vinoteca La Botella was een kleine plek in Maipú, Mendoza, midden in de Wijnroute van Maipú. Meer dan tien jaar later ontvangen we nog steeds berichten van reizigers die er tijdens hun reis door Maipú stopten en die bijzondere plek nooit zijn vergeten.
Sommigen vragen nog altijd naar de wijn van Cristian. Anderen denken met een glimlach terug aan de Happy Hour, de beroemde pinguïn, Fou Fou of de huisgemaakte empanada’s. Maar de meeste mensen schrijven ons vooral omdat ze zich er, al was het maar voor een paar uur, welkom voelden alsof ze onder vrienden waren.
Dat was altijd de echte ziel van Vinoteca La Botella. En precies diezelfde sfeer leeft vandaag verder bij Maipu Bikes, waar reizigers uit de hele wereld de Wijnroute van Maipú per fiets ontdekken. Het verhaal van Maipu Bikes begon echter al jaren eerder, bij Vinoteca La Botella.
Een plek waar de tijd langzamer leek te gaan
Vinoteca La Botella opende zijn deuren in 2013, midden in de Wijnroute van Maipú, in Mendoza.
Het was een eenvoudige plek, opgebouwd met veel inzet, enthousiasme en liefde voor wat we deden. We maakten de tafels zelf van houten pallets, selecteerden een klein assortiment Mendoza-wijnen en creëerden een plek waar reizigers konden uitrusten, met elkaar praten en zonder haast genieten van hun dag.
Vanaf het begin wisten we dat het geen zin had om te concurreren met de wijnhuizen. Zij boden uitgestrekte wijngaarden, historische gebouwen en rondleidingen aan. Wij wilden juist iets heel anders bieden.
We wilden dat iedereen die Vinoteca La Botella binnenstapte het gevoel kreeg op bezoek te zijn bij een goede vriend.
Na verloop van tijd ontdekten we dat de mooiste herinneringen aan een reis vaak niet ontstaan op de meest luxueuze plekken. Ze ontstaan rond een gedeelde tafel, tussen mensen die elkaar een paar uur eerder nog helemaal niet kenden.
Vinoteca La Botella en het glas wijn dat onze geschiedenis veranderde
De eerste maanden waren niet eenvoudig. Elke dag zagen we tientallen toeristen op de fiets voorbijrijden. Ze bezochten de wijnhuizen, genoten van het landschap… en fietsten weer verder. Slechts een klein aantal stapte Vinoteca La Botella binnen.
Toen ontstond een eenvoudig, maar onverwacht idee.
«Wat als we iedereen een glas wijn aanbieden?»
Het was geen marketingstrategie en er zat geen uitgewerkt businessplan achter. We wilden reizigers gewoon uitnodigen om even te stoppen, uit te rusten, een praatje te maken en een mooi moment met ons te delen.
Dat ene gratis glas wijn veranderde uiteindelijk onze geschiedenis.
De eerste reizigers bleven een tijdje hangen. Sommigen dronken hun glas en vervolgden daarna hun tocht over de Wijnroute van Maipú. Anderen bleven langer zitten, vertelden hun reisverhalen, deelden muziek en leerden elkaar kennen. Langzaam maar zeker begon mond-tot-mondreclame zijn werk te doen.
Steeds vaker kwamen bezoekers binnen met precies dezelfde opmerking:
«Ze hebben ons verteld dat we echt langs Vinoteca La Botella moesten gaan.»
Zonder dat we het hadden gepland, groeide dat welkomstglas wijn uit tot het begin van een ervaring die uiteindelijk zou leiden tot Maipu Bikes en die we ons destijds nooit hadden kunnen voorstellen.
Dat eenvoudige idee zou uiteindelijk de basis vormen voor het Verhaal van Maipu Bikes.
Een wijnproeverij die anders was dan alle andere
Na verloop van tijd groeide dat ene glas wijn uit tot steeds uitgebreidere wijnproeverijen. Toch wilden we nooit hetzelfde doen als een traditioneel wijnhuis. Bij Vinoteca La Botella hoefde je niets van wijn te weten en er bestonden geen foute antwoorden. Er waren geen technische uitleggen of ingewikkelde termen; het ging erom samen te proeven, te ontdekken en vooral te genieten.
Cristian begeleidde elke proeverij op een ontspannen, persoonlijke en leuke manier. Binnen enkele minuten raakten mensen die elkaar nog nooit hadden ontmoet met elkaar in gesprek. Ze vergeleken aroma’s, brachten samen een toast uit en lachten alsof ze al dagen samen op reis waren.
De wijnproeverijen werden steeds uitgebreider. We voegden nieuwe wijnen toe, niet alleen uit Maipú, maar ook uit Luján de Cuyo en de Uco-vallei. Daarnaast kwamen er olijfolie en andere streekproducten uit Mendoza bij.
Maar eerlijk gezegd was de wijn altijd slechts het begin van het verhaal.
Het belangrijkste gebeurde rond de tafel. Reizigers die elkaar daarvoor niet kenden, werden reisgenoten, deelden tips, maakten plannen voor de rest van hun vakantie en bleven vaak nog lang met elkaar praten.
Dat is misschien wel de mooiste les die Vinoteca La Botella ons heeft geleerd: één glas wijn en een bijzonder moment samen kunnen mensen uit alle hoeken van de wereld met elkaar verbinden.
De Happy Hour van Vinoteca La Botella
Misschien was de Happy Hour van Vinoteca La Botella wel een van de meest bijzondere onderdelen van de ervaring. Op de meeste plekken in de wereld betekent Happy Hour kortingen of speciale aanbiedingen. Voor ons betekende het iets heel anders: het was het moment waarop reizigers terugkeerden na een dag fietsen over de Wijnroute van Maipú.
Plotseling zaten mensen uit verschillende landen samen aan één tafel. Een paar uur eerder hadden ze elkaar nog nooit ontmoet. Vaak spraken ze niet eens dezelfde taal, en toch eindigde de middag bijna altijd op dezelfde manier: met een gezamenlijke toast samen met Cristian.
Na verloop van tijd beseften we dat onze Happy Hour nooit draaide om een bepaald tijdstip. Het was vooral een reden om verhalen te delen, reiservaringen uit te wisselen en de dag af te sluiten met nieuwe vrienden.
Die traditie leeft vandaag nog steeds voort bij Maipu Bikes, waar reizigers na hun fietstocht opnieuw samenkomen om herinneringen te delen, een glas Malbec te drinken en nieuwe mensen van over de hele wereld te ontmoeten.
Fou Fou en de beroemde pinguïn
Als er één moment is dat bijna alle reizigers zich nog herinneren van Vinoteca La Botella, dan is het wel het einde van de wijnproeverijen.
Net wanneer iedereen dacht dat de ervaring voorbij was, kondigde Cristian met een ernstig gezicht aan dat hij zijn huisdier ging halen: een heel bijzondere pinguïn.
«Een pinguïn? Hier?»
De verbaasde blikken waren onbetaalbaar. Sommigen keken nieuwsgierig richting de achterdeur, anderen begonnen te lachen omdat ze dachten dat het een grap was. Tenslotte was het bijna veertig graden en bevonden we ons midden in Mendoza.
Cristian liet de spanning nog even oplopen. Even later kwam hij terug met een klassieke Argentijnse keramische pinguïn, gevuld met een heel bijzondere wijn: Fou Fou.
Die naam ontstond dankzij een paar Franse toeristen. Nadat ze de wijn hadden geproefd, bleven ze lachend maar één uitdrukking herhalen: «Fou Fou!» — Frans voor «gek, helemaal gek.» Die naam is daarna altijd gebleven.
Het was een fruitigere wijn, goed gekoeld geserveerd en uitsluitend bedoeld voor dat ene speciale moment aan het einde van de proeverij. Eigenlijk was het gewoon onze eigen huiswijn.
Wanneer iemand vroeg of het mogelijk was een fles te kopen, gaf Cristian altijd precies hetzelfde antwoord:
«Nee, deze wijn is niet te koop.»
«Deze wijn wordt alleen gedeeld met vrienden.»
En op dat moment kreeg iedereen het gevoel dat hij of zij zojuist onderdeel was geworden van een kleine, bijzondere vriendengroep.
Na verloop van tijd kwamen sommige reizigers speciaal terug voor die wijn. Anderen vroegen rechtstreeks naar «de wijn van Cristian». Er waren zelfs bezoekers die ervan overtuigd waren dat er ergens een «wijnhuis van Cristian» bestond, simpelweg omdat andere reizigers het verhaal op die manier hadden doorverteld.
Tussen alle vrienden die we in de loop der jaren hebben leren kennen, is er één verhaal dat ons nog altijd bijzonder raakt: dat van Sarah en Wolfi, een stel uit Duitsland.
Ze wilden zo graag een fles Fou Fou meenemen als cadeau voor de ouders van Sarah, die hun huwelijksjubileum vierden, dat we uiteindelijk toch akkoord gingen.
Enkele maanden later ontvingen we totaal onverwacht een bericht uit München.
Ze stuurden ons een foto van de hele familie, samen met precies diezelfde fles Fou Fou. De fles had een indrukwekkende reis gemaakt: ze was met hen meegegaan door Argentinië, Chili, Bolivia en Brazilië, voordat ze uiteindelijk veilig in Duitsland aankwam.
Op dat moment beseften we dat ze niet alleen een fles wijn mee naar huis hadden genomen.
Ze namen ook een klein stukje van Mendoza, van Vinoteca La Botella en van alle mooie herinneringen die we samen hadden gedeeld, mee in hun hart.
Toen taal nooit een obstakel was
Er is één vraag die we al jarenlang bijna dagelijks horen:
«Spreken jullie Engels?»
Het antwoord bezorgt ons nog steeds een glimlach. De waarheid is dat we nooit officieel talen hebben gestudeerd en dat ons Engels altijd vrij eenvoudig is geweest. Daarom zeiden we meestal lachend dat we «Spanglish» spraken: een vrolijke mix van basis-Engels, Spaans en een flinke dosis improvisatie.
Na verloop van tijd ontdekten we echter iets veel belangrijkers.
Om echt contact te maken met mensen hoef je geen perfecte taal te spreken. Het enige wat je nodig hebt, is de bereidheid om met elkaar te communiceren en ervoor te zorgen dat de ander zich welkom voelt.
Zo leerden we onderweg woorden en uitdrukkingen in het Frans, Portugees, Duits, Japans, Hebreeuws en nog veel meer talen. Veel daarvan werden ons geleerd door reizigers die Vinoteca La Botella bezochten. Soms was het juist Cristian die nieuwsgierig vroeg hoe je een bepaald woord of een toost in hun taal uitsprak. We probeerden altijd ten minste een begroeting of een proost te leren, zodat we iedere bezoeker in zijn of haar eigen taal konden verwelkomen.
Op die manier leerden we niet alleen woorden, maar ook tradities, gewoontes en verschillende manieren om samen het glas te heffen. Veel van die herinneringen zorgen vandaag nog steeds voor een glimlach.
Natuurlijk deden wij ook ons deel.
Meer dan één toerist keerde naar huis terug met een perfecte kennis van het Argentijnse woord «boludo»… én met de uitleg wanneer je dat beter wel of juist niet kunt zeggen, afhankelijk van de situatie en de toon waarop je het gebruikt.
Ook vandaag, bij Maipu Bikes, begint Cristian een gesprek nog altijd met dezelfde vraag:
«Uit welk land kom je?»
Daarna probeert hij de bezoeker te begroeten in diens eigen taal.
Het is voor ons nooit belangrijk geweest om alles perfect uit te spreken. Het belangrijkste was altijd dezelfde boodschap overbrengen:
Welkom. Dit is ook jouw thuis.
Een huis dat openstond voor de wereld
Als we zouden moeten kiezen wat ons het meest heeft geraakt in de jaren van Vinoteca La Botella, dan zouden we waarschijnlijk niet over wijn of fietsen praten.
We zouden het hebben over de mensen.
Over al die vrienden die ons bezochten zonder ons te kennen en die, misschien wel onverwacht, voor altijd een plekje in ons hart kregen… net zoals wij een plekje kregen in dat van hen.
Sommige reizigers voelden zich al snel zo verbonden met ons dat we hen uitnodigden om bij ons thuis te komen eten, samen een Argentijnse asado te delen of gewoon nog wat langer gezellig samen te zijn. Soms nodigden we hen zelfs uit om bij ons thuis te overnachten. Zonder dat we het toen beseften, zou die keuze ons leven voorgoed veranderen.
Tijdens de jaren van Vinoteca La Botella leerden we vrienden kennen uit ontelbare landen en totaal verschillende culturen. We deelden ontbijt, lunch en diner, luisterden samen naar muziek, vierden verjaardagen, genoten van lange avonden rond de barbecue en voerden gesprekken die vaak doorgingen tot diep in de nacht.
Misschien was dat wel het grootste verschil.
Ze waren niet alleen bezoekers van Vinoteca La Botella. Ze maakten deel uit van ons dagelijks leven. Ze kwamen niet als klanten, maar als vrienden. Soms voelde het zelfs alsof ze familie waren. En juist dat maakte deze plek zo bijzonder.
Dankzij hen leerden we over landen waar we zelf misschien nooit naartoe zullen reizen. We hoorden ongelooflijke persoonlijke verhalen en reisavonturen. We proefden gerechten die we anders nooit zouden hebben ontdekt en maakten kennis met muziek die anders nooit op onze afspeellijst zou zijn beland.
Zo ontdekten we dat reizen niet altijd betekent dat je in een vliegtuig moet stappen.
Soms hoef je alleen maar de deur van je huis open te zetten… en ook die van je hart.
Vriendschappen die de tand des tijds hebben doorstaan
Hoewel Vinoteca La Botella al jaren geleden plaatsmaakte voor Maipu Bikes, zijn veel van de vriendschappen die daar ontstonden nog altijd gebleven.
Met veel van die reizigers hebben we nog steeds contact. Sommigen zijn jaren later opnieuw naar Mendoza gekomen om ons te bezoeken. Anderen sturen ons nog regelmatig berichten vanuit alle hoeken van de wereld. Met velen volgen we elkaars leven nog steeds via sociale media.
Iedereen liet iets achter.
Een verhaal.
Een herinnering.
Een les die we nooit meer zijn vergeten.
Het zou onmogelijk zijn om alle bijzondere ontmoetingen uit de tijd van Vinoteca La Botella te vertellen. In de loop der jaren ontmoetten we mensen uit tientallen verschillende landen, en ieder van hen bracht iets unieks mee.
Toch zijn er een paar verhalen die altijd een heel bijzondere plek in ons hart zullen houden.
Kerryn en het begin van Maipu Bikes
Een van die bijzondere mensen is Kerryn, uit Australië.
Ze speelde een belangrijke rol in de overgang van Vinoteca La Botella naar Maipu Bikes. Ze hielp ons om vorm te geven aan wat uiteindelijk onze nieuwe stap zou worden en wist als geen ander de ziel van het project te begrijpen.
Een van haar mooiste cadeaus was het logo dat ze voor ons ontwierp. Dat logo vertegenwoordigde precies waar we naartoe wilden: de overgang van Vinoteca La Botella naar een nieuw avontuur dat later Maipu Bikes zou worden.
Maar als we aan Kerryn denken, denken we eigenlijk niet als eerste aan dat logo.
We denken aan alle momenten die we samen beleefden.
Kerryn sprak bijna geen Spaans en wij konden ons maar net redden met ons eenvoudige Engels. Toch hebben we elkaar eigenlijk nooit écht verkeerd begrepen.
We communiceerden met handen en voeten, tekenden dingen op papier, verzonnen woorden en lachten vooral ontzettend veel.
Nog steeds moeten we glimlachen als we terugdenken aan haar pogingen om het Spaanse woord «jueves» (donderdag) uit te spreken, dat steevast veranderde in «hueves».
Juist dat soort kleine, spontane herinneringen zorgen ervoor dat een vriendschap nooit verdwijnt.
Michal en een verhaal dat begon in Mendoza
Een ander bijzonder verhaal is dat van Michal, uit Polen.
Na zijn reis door Zuid-Amerika schreef hij een boek over zijn avonturen. Tot onze grote verrassing besloot hij zijn verhaal te beginnen met de dagen die hij samen met ons doorbracht bij Vinoteca La Botella.
Dat was een enorme eer. Niet omdat we ooit hadden gedacht deel uit te maken van een boek, maar omdat het liet zien hoe bijzonder die gedeelde momenten voor hem waren geweest.
Enkele jaren later keerde Michal terug naar Mendoza, dit keer samen met een groep vrienden uit Polen.
Natuurlijk kwam hij ons opzoeken.
Zoals zo vaak gebeurde, eindigde het bezoek met een Argentijnse asado, veel gesprekken en nog meer herinneringen.
Het voelde alsof we een dierbare vriend weer ontmoetten die even op reis was geweest, maar eigenlijk nooit echt uit ons leven was verdwenen.
Onze Belgische Smurfen
Nico en Gery, uit België, zijn onze geliefde «Smurfen».
Zo noemen we hen nog altijd met veel genegenheid, omdat De Smurfen – de wereldberoemde strip- en tekenfilmfiguren – oorspronkelijk uit België komen. Vanaf het eerste moment vonden we dat die bijnaam perfect bij hen paste.
Voor ons waren Nico en Gery veel meer dan gewone vrienden.
Ze werden familie.
Ze brachten overal energie mee naartoe, genoten van elke Argentijnse asado alsof het hun allereerste was en wisten met hun enthousiasme iedereen aan te steken. Hun vrolijkheid werkte aanstekelijk, niet alleen op ons, maar ook op de vele reizigers die Vinoteca La Botella bezochten.
Er werd gelachen, verhalen werden gedeeld en nieuwe vriendschappen ontstonden bijna vanzelf.
Zelfs vandaag hoeven we alleen maar naar een foto van hen te kijken om weer spontaan te glimlachen.
Sommige mensen blijven je niet bij vanwege één bijzonder moment, maar vanwege de vreugde die ze overal met zich meebrachten. Nico en Gery zijn daar voor ons het perfecte voorbeeld van.
Pedro, Grace en Mederic: een onverwacht liefdesverhaal
Pedro en Grace, uit Brazilië, en Mederic, uit Frankrijk, nemen een heel bijzondere plaats in binnen de geschiedenis van Vinoteca La Botella.
Met hen deelden we ontelbare maaltijden, lange gesprekken en onvergetelijke momenten waar we nog steeds met veel warmte aan terugdenken.
Maar hun verhaal kreeg een wending die niemand had kunnen voorspellen.
Een liefdesverhaal dat begon in ons huis
Grace ontmoette Mederic bij ons thuis.
Mederic had eerder al een tijd bij ons doorgebracht en had een paar persoonlijke spullen achtergelaten. Toen hij terugkwam om ze op te halen, woonden Pedro en Grace op dat moment bij ons.
De rest liet het lot aan zichzelf over.
Na die ontmoeting kruisten hun wegen elkaar opnieuw, eerst in Engeland en later in Frankrijk. Ze werden verliefd, trouwden, kregen een zoon en wonen tegenwoordig in China.
Elke keer als we aan hen denken, voelen we vooral veel vreugde.
Niet omdat wij iets bijzonders hebben gedaan, maar omdat we – al was het maar heel even – getuige mochten zijn van het allereerste hoofdstuk van hun liefdesverhaal.
Pedro en de ideeën die ons inspireerden
Pedro verbleef zelfs twee keer bij ons en liet een blijvende indruk achter.
Dankzij zijn ervaring op cruiseschepen en zijn reizen over de hele wereld bracht hij voortdurend nieuwe ideeën, projecten en frisse manieren van denken mee.
We genoten van zijn verhalen, lachten om zijn creatieve manier van uitleggen en leerden ontzettend veel van hem.
Nog altijd denken we met veel genegenheid aan hem terug.
Onze «boludos» voor altijd
En ja…
Voor ons zullen zij altijd onze «boludos» blijven.
Want in Argentinië kan dat woord, wanneer het tussen goede vrienden wordt gezegd, juist een van de mooiste manieren zijn om te zeggen:
«We houden van jullie.»
Kevin: een bijzonder hoofdstuk in het Verhaal van Maipu Bikes
Kevin, uit Detroit (Verenigde Staten), hoort ook bij die herinneringen die nooit zullen vervagen.
We brachten ontzettend veel tijd samen door en uiteindelijk bleef hij veel langer dan hij oorspronkelijk van plan was.
Ons huis werd ook zijn huis.
Onze vinotheek voelde ook als de zijne.
En op een bepaalde manier zal dat altijd zo blijven.
Kevin hielp overal waar hij kon. Hij stond graag met ons in de keuken om de beroemde Argentijnse empanadas te maken, al sprak hij het steevast uit als «empaniadas». Die kleine verspreking werd al snel een van die grapjes waar we telkens weer om moesten lachen.
Maar wat we ons vooral herinneren, is de energie die hij meebracht.
Hij was altijd enthousiast, altijd bereid om te helpen en wist overal een positieve sfeer te creëren. Niet alleen thuis, maar ook in Vinoteca La Botella, waar hij moeiteloos contact maakte met reizigers uit alle delen van de wereld.
Sommige mensen laten een blijvende indruk achter door wat ze doen.
Kevin deed dat vooral door de manier waarop hij elke dag een beetje vrolijker maakte.
Andrew: een bijzonder hoofdstuk in het Verhaal van Maipu Bikes
Andrew, uit New York, was echt een uniek persoon.
Waarschijnlijk bracht hij van alle reizigers de meeste tijd met ons door.
Zelfs wanneer hij door andere delen van Argentinië of Chili reisde, leek hij uiteindelijk altijd weer terug te keren naar ons huis in Mendoza. Het voelde alsof hij nooit echt afscheid nam, maar gewoon even onderweg was.
Voordat hij definitief terugkeerde naar New York, kwam hij nog één keer langs om afscheid van ons te nemen.
Dat moment zullen we nooit vergeten.
Een restaurant dat alleen in onze verbeelding bestond
Met Andrew deelden we niet alleen wijn en lange gesprekken, maar ook ideeën, plannen en dromen.
Urenlang fantaseerden we, lachend met een glas wijn in de hand, over hoe het zou zijn om samen een Argentijns restaurant te openen in New York.
We bedachten namen, bespraken gerechten en stelden ons voor hoe het eruit zou zien.
Dat restaurant is er uiteindelijk nooit gekomen.
Maar onze vriendschap wel.
En als we eerlijk zijn, is dat uiteindelijk veel waardevoller geworden.
Nog veel meer vrienden over de hele wereld
En dan zijn er natuurlijk nog zoveel andere bijzondere mensen die nog altijd een vaste plek hebben in onze herinneringen.
Liam uit Engeland, Maxime uit Frankrijk, Julien uit Zwitserland, Evan uit de Verenigde Staten, Steven uit Zuid-Afrika, Milke uit Australië, Dominic uit Engeland, Vinicius uit Brazilië – die ons telkens weer verraste met zijn heerlijke zelfgemaakte brigadeiros –, John uit Australië, Lucas uit Brazilië, Victor uit de Verenigde Staten, Denis uit Nederland, Rodolf uit Noorwegen, Massimo uit Italië, Pablo uit Spanje, Nourredine uit Frankrijk, Ingvil uit Noorwegen, Bram uit Zwitserland, Maycon uit Brazilië, Sebastian uit Duitsland…
…en nog zoveel anderen.
Hun namen duiken telkens weer op zodra we een oude doos met foto’s openen.
Zij bouwden mee aan onze droom
Misschien weten we niet meer precies op welke dag ze aankwamen of wanneer ze weer vertrokken.
Maar we herinneren ons hun gezichten.
Hun verhalen.
Hun lach.
En vooral de bijzondere plek die ze destijds kregen — en nog steeds hebben — in ons leven.
Want als Maipu Bikes vandaag de dag is uitgegroeid tot wat het nu is, dan is dat niet alleen dankzij ons.
Het is ook te danken aan al die mensen die ooit door de deur van ons huis stapten, een stukje van hun leven met ons deelden en, zonder het zelf te beseffen, meebouwden aan deze droom.
Voor alles wat zij ons hebben gegeven, zullen we hen nooit genoeg kunnen bedanken.
Verhaal van Maipu Bikes: toen de fietsen hun intrede deden
Hoewel veel mensen ons verhaal tegenwoordig meteen met fietsen associëren, maakten die eigenlijk al deel uit van ons leven lang voordat Maipu Bikes bestond.
Elke dag zagen we reizigers op de fiets aankomen bij Vinoteca La Botella.
We voelden ons meteen aangetrokken tot die manier van reizen: rustig, ontspannen en met alle tijd om van het moment te genieten.
Het waren mensen die de Wijnroute van Maipú op hun eigen tempo verkenden. Ze bepaalden zelf waar ze stopten, hoe lang ze ergens bleven en welke route ze wilden volgen.
Voor hen was niet alleen de bestemming belangrijk, maar ook alles wat onderweg gebeurde.
Een eenvoudig idee dat alles veranderde
Op een dag stelden we onszelf een heel eenvoudige vraag:
«Waarom zouden wij eigenlijk geen fietsen verhuren?»
Zo werd het zaadje geplant voor een nieuw avontuur.
De eerste vijf fietsen kwamen dankzij Cristians moeder, die in ons geloofde en ons hielp om die eerste stap te zetten.
Een tijdlang bleven ze gewoon opgeslagen.
Ze stonden te wachten.
Niet omdat we al een uitgewerkt plan hadden, maar omdat het juiste moment nog niet was aangebroken.
Sterker nog, er bestond toen nog helemaal geen concreet project. We wisten zelfs niet wanneer we de fietsen zouden gaan gebruiken.
Maar zoals zoveel dingen in dit verhaal, diende het juiste moment zich vanzelf aan.
Alsof het gewoon zo had moeten zijn.
Een nieuw hoofdstuk in het Verhaal van Maipu Bikes
In die jaren bestond er al een bedrijf dat Maipu Bikes heette.
Het was in 2009 opgericht door Daniel en Claudia, pioniers op het gebied van fietsverhuur voor de Wijnroute van Maipú. Dankzij hun inzet groeide Maipu Bikes uit tot een geliefd merk onder reizigers die Mendoza bezochten.
Na verloop van tijd besloten zij, om persoonlijke redenen, hun bedrijf te beëindigen.
Toen wij dat hoorden, vonden we het ontzettend jammer dat zo’n mooi project zou verdwijnen.
Daarom besloten we het verhaal voort te zetten.
Voortbouwen op een sterke basis
We begonnen niet vanaf nul.
We kregen de kans om een merk met een eigen identiteit over te nemen en namen de verantwoordelijkheid op ons om het verder te laten groeien, met veel respect voor alles wat Daniel en Claudia hadden opgebouwd.
Later werd ook Bikes & Wine, een andere kleine fietsverhuurder in Maipú, onderdeel van Maipu Bikes.
Die integratie verliep heel natuurlijk.
Verschillende verhalen, één gezamenlijke droom
Zonder dat we het hadden gepland, begonnen verschillende verhalen samen te komen in één en hetzelfde project.
De geschiedenis van Vinoteca La Botella, het werk van Daniel en Claudia met Maipu Bikes, en later ook Bikes & Wine, groeiden stap voor stap uit tot één gezamenlijk avontuur.
Een avontuur dat vandaag nog altijd verdergaat.
Het Verhaal van Maipu Bikes en Vinoteca La Botella
Gedurende enkele jaren bestonden Vinoteca La Botella en Maipu Bikes naast elkaar als twee van onze eigen projecten.
Aanvankelijk had ieder zijn oorspronkelijke locatie, maar later zaten ze letterlijk naast elkaar.
Overdag vertrokken sommige reizigers met een kaart onder hun arm om de Wijnroute van Maipú per fiets te verkennen.
Anderen kwamen juist later op de middag langs voor een wijnproeverij of om rustig een glas wijn te drinken.
En aan het einde van de dag kwam iedereen weer samen tijdens de Happy Hour.
Waar vreemden vrienden werden
Daar werden verhalen uitgewisseld.
De één vertelde welke wijnhuizen hij had bezocht, terwijl een ander sprak over waar hij vandaan kwam en wat zijn volgende bestemming zou zijn.
Er werden foto’s gedeeld, reiservaringen uitgewisseld en niet zelden ontstonden er nieuwe plannen voor de rest van de reis.
Mensen die elkaar diezelfde ochtend nog helemaal niet kenden, zaten ‘s avonds samen te lachen alsof ze al jaren bevriend waren.
Als we nu terugkijken, beseffen we dat daarin de echte magie zat.
Het ging nooit alleen om het verhuren van fietsen.
En ook niet alleen om het delen van een glas wijn.
Het ging erom een plek te creëren waar mensen elkaar konden ontmoeten, vriendschappen konden sluiten en met een heel bijzondere herinnering aan Mendoza naar huis gingen.
Toen Maipu Bikes de volgende stap zette
Door de jaren heen groeide Maipu Bikes steeds verder.
Elk seizoen kwamen er meer bezoekers en het verhuren van fietsen vroeg steeds meer tijd, organisatie en aandacht.
Langzaam maar zeker beseften we dat het moment was aangebroken om al onze energie op Maipu Bikes te richten.
Vinoteca La Botella hield op te bestaan als een zelfstandige plek.
Maar haar ziel is nooit verdwenen.
Ze vond simpelweg een nieuwe manier om voort te leven.
En eerlijk gezegd leeft ze vandaag nog steeds voort, in elke glimlach tijdens onze Happy Hour, in elk verhaal dat reizigers met elkaar delen en in elke vriendschap die begint bij Maipu Bikes.
Waarom het Verhaal van Maipu Bikes nog steeds voortleeft
Wie vandaag bij Maipu Bikes aankomt, ziet waarschijnlijk rijen fietsen die klaarstaan voor vertrek, kaarten van de Wijnroute van Maipú en reizigers die zich voorbereiden op hun dag.
Wat je misschien niet ziet, is dat veel van de kleine details die vandaag deel uitmaken van de ervaring, hun oorsprong vinden in Vinoteca La Botella.
Dezelfde Happy Hour, dezelfde sfeer
De Happy Hour is nog altijd dat bijzondere moment waarop mensen uit verschillende landen na hun fietstocht weer samenkomen.
Ze delen een glas wijn, wisselen reisverhalen uit en sluiten de dag af alsof ze elkaar al jarenlang kennen.
Dat is precies zoals het vroeger ook was.
Cristian blijft gewoon Cristian
Cristian probeert nog steeds iedere bezoeker in zijn of haar eigen taal te begroeten.
En wanneer iedereen aan het einde van de dag terugkomt van de route, verschijnt steevast dezelfde glimlach, gevolgd door dezelfde vraag:
«Hoe was het? Alles good?»
Het is geen ingestudeerde zin.
Het is gewoon Cristian die zichzelf is.
Een nieuwe plek, dezelfde ziel
Het enige wat veranderd is, is de locatie.
Tegenwoordig spelen al die mooie momenten zich af bij Maipu Bikes.
Vroeger gebeurden ze in Vinoteca La Botella.
Maar de sfeer, de warmte en de manier waarop we mensen ontvangen, zijn precies hetzelfde gebleven.
En misschien is dat wel het mooiste deel van ons verhaal.
🌍 Je kunt dit artikel in deze talen lezen:
🇪🇸 Español |
🇬🇧 English |
🇩🇪 Deutsch |
🇫🇷 Français |
🇳🇱 Nederlands |
🇧🇷 Português
Deja una respuesta