De soundtrack van Argentinië: een gids om te begrijpen wat je hoort
De soundtrack van Argentinië: een gids om te begrijpen wat je hoort
In Argentinië ga je op één avond moeiteloos van een tango naar een cumbia. Een nummer van Charly García zorgt in een bar voor een spontaan koor, een song van Rodrigo vult de dansvloer op een bruiloft en een zamba gezongen door Mercedes Sosa maakt de hele tafel stil. Die mix begrijpen is ook een manier om het land te leren kennen.
Argentijnse muziek leer je kennen door te luisteren naar wat mensen zingen, waarop ze dansen en welke namen ze met liefde herinneren. Ze kent ook regionale tradities, stedelijke scenes en artiesten die generaties verbinden. In deze gids lees je welke genres er zijn, wie de grote namen zijn en waar je het beste kunt beginnen met luisteren.
Zodat je het niet bij lezen hoeft te laten, maakten we playlists per genre op Spotify, YouTube en YouTube Music. Ze zijn bedoeld voor reizigers van over de hele wereld: zet ze op in de auto, in het hostel of terwijl je tussen de wijngaarden van de Wijnroute van Maipú fietst.
De genres van de Argentijnse muziek in één oogopslag
Om Argentijnse muziek te begrijpen, helpen de regio’s je om herkomst en ritmes te plaatsen, maar daarna reizen de liedjes verder. In Mendoza wordt cuarteto gedanst, in Buenos Aires zijn er folkavonden (peñas) en rock heeft overal in het land fans. Deze tabel laat zien welke artiesten de Argentijnse muziek in elk genre bepalen en over wie je het vaakst zult horen. Het is geen gesloten lijst: het is een kaart om stemmen te leren herkennen.
Tango, folk en dansritmes
| Genre | Artiesten om te kennen | Let op |
|---|---|---|
| Tango | Carlos Gardel, Aníbal Troilo, Osvaldo Pugliese, Juan D’Arienzo, Carlos Di Sarli, Francisco Canaro, Astor Piazzolla, Edmundo Rivero, Hugo del Carril, Tita Merello, Libertad Lamarque, Mariano Mores, Roberto Goyeneche, Julio Sosa, Susana Rinaldi, Jorge Falcón, Bajofondo | De stem, de bandoneon en de verschillende manieren om de maat aan te geven. |
| Folk | Atahualpa Yupanqui, Mercedes Sosa, Jorge Cafrune, Los Chalchaleros, Los Fronterizos, Eduardo Falú, Horacio Guarany, Ariel Ramírez, Los Nocheros, Chaqueño Palavecino, Soledad, Peteco Carabajal, León Gieco, Teresa Parodi, Jorge Rojas | De gitaar, de bombo legüero (trom) en de manieren om over een plek te vertellen. |
| Cumbia | Gilda, Gladys «La Bomba Tucumana», Lía Crucet, Ricky Maravilla, Alcides, Pocho La Pantera, Grupo Sombras, Ráfaga, Los Palmeras, Antonio Ríos, Amar Azul, La Nueva Luna, Commanche, Ke Personajes, La Delio Valdez, Damas Gratis, Yerba Brava, Los Pibes Chorros | Het dansritme, de keyboards en de verhalen over liefde en de buurt. |
| Cuarteto | Cuarteto Leo, La Mona Jiménez, Rodrigo, Walter Olmos, Chébere, Trulalá, Sabroso, La Banda de Carlitos, Jean Carlos, Damián Córdoba, Ulises Bueno, La K’onga, Q’ Lokura, Eugenia Quevedo, Desakta2, Luck Ra | De «tunga tunga» en de energie van de dansavonden in Córdoba. |
| Mendoza | Hilario Cuadros y Los Trovadores de Cuyo, Félix Dardo Palorma, Tito Francia, Pocho Sosa, Antonio Tormo, Los Enanitos Verdes, Karamelo Santo | De tonada en cueca uit Cuyo, en de rock die uit de provincie kwam. |
Rock, pop, urban en ballads
| Genre | Artiesten om te kennen | Let op |
|---|---|---|
| Rock | Los Gatos, Manal, Almendra, Luis Alberto Spinetta, Sui Generis, Serú Girán, Charly García, Pappo, Riff, Virus, Soda Stereo, Gustavo Cerati, Sumo, Los Redondos, Fito Páez, Andrés Calamaro, Los Fabulosos Cadillacs, Divididos, La Renga, Babasónicos | De teksten, de wisselingen in sound en de refreinen die worden gezongen als op een voetbaltribune. |
| Pop | Pimpinela, Ricardo Montaner, Diego Torres, Marcela Morelo, Axel, Patricia Sosa, Abel Pintos, Luciano Pereyra, Coti, Miranda!, Tan Biónica, Airbag, Lali, Tini, María Becerra, Emilia, Nathy Peluso | Aanstekelijke melodieën en samenwerkingen tussen generaties. |
| Rap & trap | Duki, WOS, Trueno, Paulo Londra, Nicki Nicole, Bizarrap, Khea, Cazzu, Tiago PZK, YSY A, Dillom, Milo J, L-Gante, La Joaqui, Ca7riel & Paco Amoroso | De flow, de beats en de energie van freestyle battles. |
| Nueva Ola / Club del Clan | Palito Ortega, Violeta Rivas, Johnny Tedesco, Chico Novarro, Raúl Lavié, Jolly Land, Lalo Fransen, Nicky Jones, Estela Raval y Los Cinco Latinos, Billy Cafaro, Leo Dan, Luis Aguilé, Juan Ramón, Lolita Torres | Rock-’n-roll en ballads uit de jaren zestig, gezongen in het Spaans. |
| Romantische ballads | Sandro, Leonardo Favio, Paz Martínez, María Martha Serra Lima, Cacho Castaña, Valeria Lynch, Alejandro Lerner, Sergio Denis, Jairo, Diego Verdaguer, Amanda Miguel, Ricardo Ceratto | De ballads die op de radio te horen waren en die nog op elk feestje worden gezongen. |
Elk onderdeel van deze gids heeft zijn eigen playlist. Ze zijn allemaal in het Engels, zodat je ze kunt delen met vrienden uit elk land.
Tango: Argentijnse muziek van de dansvloer tot het experiment
Tango is de Argentijnse muziek die wereldwijd het bekendst is. Het genre ontstond eind 19e eeuw in de buitenwijken van Buenos Aires en Montevideo, uit de mix van Europese immigranten, criollos en Afro-afstammelingen. Eerst was het dansmuziek; met Carlos Gardel werd het ook een lied. Daarom is zijn stem nog altijd de maatstaf van het genre: luister naar «Por una cabeza» of «Mi Buenos Aires querido» en hoor hoe hij een zin uitrekt zonder het contact met de luisteraar te verliezen.
De gouden eeuw van de orkesten
De jaren veertig waren de gouden eeuw van de grote orkesten. Bij Aníbal Troilo, Osvaldo Pugliese, Juan D’Arienzo en Carlos Di Sarli hoor je verschillende manieren om melodie en dans te combineren: D’Arienzo houdt de maat als een klok, Pugliese bouwt spanning op en Di Sarli klinkt elegant en vloeiend. Probeer «Sur» van Troilo en «La yumba» van Pugliese. Op de milonga’s van vandaag wordt trouwens nog steeds op die opnames gedanst.
Piazzolla en de nieuwe tango
Vanaf de jaren vijftig bracht Astor Piazzolla die traditie richting jazz en klassieke concertmuziek. «Libertango» en «Adiós Nonino» zijn perfecte instappers. Later mengden Bajofondo en Gotan Project tango met elektronische muziek. Mis bij de zangers zeker Roberto Goyeneche, Julio Sosa, Susana Rinaldi en Jorge Falcón niet.
Folk: Argentijnse muziek die het verhaal van het land vertelt
Folk is de wortel van de Argentijnse muziek: het omvat zamba’s, chacarera’s, chamamés, cueca’s, tonada’s, carnavalitos en nog veel meer vormen, elk met een eigen geschiedenis. Elke regio heeft zijn eigen klank: het noorden met de bombo legüero en Andesfluiten, het Litoral met de accordeon van de chamamé, Cuyo met de gitaar van de tonada en de cueca. Daarom beleef je het het best op een peña, tussen empanada’s, wijn en zakdoeken die bij de zamba worden rondgezwaaid.
Atahualpa Yupanqui nodigt je uit om stil te staan bij de band tussen woord en gitaar. Jorge Cafrune heeft een stem met enorme uitstraling, en Los Chalchaleros en Los Fronterizos brachten samenzang naar het hele land. Luister naar «Los ejes de mi carreta» van Yupanqui en «Zamba de mi esperanza» van Cafrune en hoor hoe anders ze een verhaal vertellen.
Mercedes Sosa en het Nuevo Cancionero
Mercedes Sosa opende het repertoire voor heel Latijns-Amerika. In haar stem leven «Alfonsina y el mar» van Ariel Ramírez en Félix Luna en «Gracias a la vida» van de Chileense Violeta Parra naast elkaar. De beweging van het Nuevo Cancionero, waarvan het manifest in 1963 in Mendoza werd gepresenteerd, is een essentieel deel van dat verhaal.
Soledad Pastorutti, «La Sole», bracht folk dichter bij jongeren door op festivals met haar poncho te zwaaien. Samen met haar houden Los Nocheros, Chaqueño Palavecino, Jorge Rojas, Peteco Carabajal en Abel Pintos het genre levend in stadions en op festivals zoals dat van Cosquín.
Rock: Argentijnse muziek waar iedereen over praat
Rock is een van de rijkste hoofdstukken van de Argentijnse muziek. De zogenoemde «rock nacional» ontstond in de jaren zestig, toen bands als Los Gatos, met «La balsa», en Manal rock in het Spaans gingen zingen. Sindsdien omvat het decennia aan nummers, muzikale zoektochten en blikken op het dagelijks leven. Naar Argentijnse rock luisteren betekent van een akoestisch nummer naar complexe harmonieën gaan, van synthpop naar een concert dat wordt meegezongen als in een voetbalstadion.
Charly García speelde in Sui Generis, La Máquina de Hacer Pájaros en Serú Girán voordat hij aan een lange solocarrière begon. Tegelijkertijd schiep Luis Alberto Spinetta eigen werelden met Almendra, Pescado Rabioso en Invisible. Pappo bracht met Pappo’s Blues en Riff de zware gitaar en de blues. Begin bijvoorbeeld met «No voy en tren» van Charly en «Muchacha (ojos de papel)» van Almendra.
Van Soda Stereo naar de stadions
In de jaren tachtig bracht Soda Stereo de Argentijnse rock naar heel Latijns-Amerika: «De música ligera» is waarschijnlijk het meest meegezongen refrein van het continent. Ondertussen mengde Sumo, met Luca Prodan, punk, reggae en humor. Fito Páez opent een andere deur met «El amor después del amor», en Patricio Rey y sus Redonditos de Ricota maakten van elk concert een massaal ritueel. Daarna volgden onder vele anderen La Renga, Divididos, Los Fabulosos Cadillacs, Andrés Calamaro en Babasónicos.
Pop: Argentijnse muziek zonder grenzen
Pop is het meest internationale gezicht van de Argentijnse muziek, met een lange en zeer succesvolle geschiedenis in het buitenland. Pimpinela maakte van ruzies tussen geliefden theatrale liedjes; Ricardo Montaner, geboren in Argentinië, werd een ster in heel Latijns-Amerika. In de jaren negentig en nul liet Diego Torres het hele continent «Color esperanza» zingen, en Marcela Morelo, Axel en Patricia Sosa voegden ballads toe die nog steeds op de radio te horen zijn.
Van folk naar de stadions
Abel Pintos en Luciano Pereyra komen uit de folk, maar vullen nu stadions met romantische nummers als «Sin principio ni final» en «Como tú». Miranda!, Tan Biónica en Airbag staan dan weer voor de poprock van de afgelopen twintig jaar. En een nieuwe generatie, met Lali, Tini, María Becerra, Emilia en Nathy Peluso, mengt pop met reggaeton, cumbia en R&B en vult stadions in Argentinië en Spanje.
Rap en trap: Argentijnse muziek met nieuwe stemmen
Freestyle battles op pleinen en wedstrijden zoals El Quinto Escalón en Red Bull Batalla vormden een generatie die Argentijnse muziek nu in de hitlijsten over de hele wereld zet. WOS en Trueno komen uit die scene en schrijven teksten met inhoud; Duki, «el modelo», is het grote gezicht van de trap; en Paulo Londra was een van de eersten die wereldwijd miljoenen streams haalde.
Producer Bizarrap bracht zijn «BZRP Music Sessions» naar het wereldpodium met artiesten van over de hele wereld. Daarnaast maken Nicki Nicole, Cazzu, Khea, Tiago PZK, YSY A, Dillom en Milo J deel uit van een enorme scene. En RKT, de feestsound van de wijken rond Buenos Aires, vond in L-Gante en La Joaqui zijn bekendste gezichten. Luister naar «Canguro» van WOS, «Dance Crip» van Trueno en «Goteo» van Duki, en let op hoe de stem verandert op de beat. Sommige nummers bevatten expliciete taal.
Cumbia: Argentijnse muziek voor elke bailanta
Als er één soort Argentijnse muziek is die op geen enkel feest ontbreekt, dan is het cumbia. Het ritme kwam uit Colombia en vond in Argentinië instrumenten, scenes en een publiek die het veranderden. De «movida tropical» van eind jaren tachtig en de jaren negentig vulde de bailantas (danszalen) en maakte sterren die nog steeds klinken op feesten, bruiloften en verjaardagen.
De movida tropical
Gladys «La Bomba Tucumana», Lía Crucet, Ricky Maravilla, Alcides en Pocho La Pantera horen bij die periode van enorme bekendheid. «La pollera amarilla», in de versie van Gladys, vat die feestelijke sound samen. Gilda, Grupo Sombras en Ráfaga staan daarentegen voor de romantischere kant van de jaren negentig. Luister naar «No me arrepiento de este amor» van Gilda: voor veel Argentijnen is het bijna een volkslied, en ze heeft zelfs vereerders die bloemen achterlaten bij een heiligdom langs de weg.
Van Santa Fe naar de dansavonden van nu
De cumbia uit Santa Fe heeft een eigen geschiedenis, met Los Palmeras als onmisbare referentie. Amar Azul en La Nueva Luna zijn grote namen van de romantische cumbia uit de jaren negentig en nul, met hits als «Yo me enamoré» en «Y llegaste tú». Naast hen vullen Commanche, Ke Personajes, La Rosa en Un Poco de Ruido nog altijd de zalen. En zoek je iets anders? La Delio Valdez is een groot orkest dat traditionele cumbia mengt met live blazers en percussie.
De cumbia villera heeft een eigen route
Eind jaren negentig gaven groepen als Flor de Piedra, Damas Gratis, Yerba Brava en Los Pibes Chorros zichtbaarheid aan de ervaringen en de taal van de volkswijken. Pablo Lescano van Damas Gratis is een sleutelfiguur: zijn keyboard bepaalde de sound van het genre. Cumbia villera is direct, soms provocerend, en hoort bij de herinnering aan de crisis van 2001.
Cuarteto: Córdoba en de puls van de «tunga tunga»
Cuarteto is de grote bijdrage van Córdoba aan de Argentijnse muziek. Het ontstond in de jaren veertig. Cuarteto Leo en pianiste Leonor Marzano bedachten de «tunga tunga», de dansbare puls die het handelsmerk van het genre werd. De eerste radio-uitzending van de groep, op 4 juni 1943, werd de datum waarop de Dag van de Cuarteto wordt gevierd.
Carlos «La Mona» Jiménez bouwde meer dan vijf decennia lang een enorm intense band op met de dansavonden in Córdoba. Rodrigo, «El Potro», maakte cuarteto eind jaren negentig in het hele land bekend, met nummers als «Lo mejor del amor» en «Soy cordobés»; door zijn vroege dood werd hij een legende. Daarnaast voegden Trulalá, Gary, Walter Olmos en La Banda de Carlitos hun eigen klassiekers toe.
Vandaag beleeft cuarteto een topperiode met Ulises Bueno, La K’onga, Q’ Lokura, Eugenia Quevedo, Desakta2 en Luck Ra, die het mengt met pop en urban. Wil je het echt begrijpen, ga dan naar een live dansavond: de dansvloer en het publiek horen bij de muziek.
Nueva Ola en El Club del Clan: Argentijnse muziek uit de jaren zestig
Begin jaren zestig had de Argentijnse televisie een eigen jongerenfenomeen: El Club del Clan. Het programma bracht jonge zangers samen die rock-’n-roll, twist en ballads naar het Spaans vertaalden, in wat bekend werd als de «Nueva Ola» (nieuwe golf). Het was de eerste grote jongerenmuziekbeweging van het land en een leerschool voor verschillende grote namen uit de Argentijnse muziek.
Palito Ortega was de grote ster van de groep, met optimistische nummers als «La felicidad». Ook Violeta Rivas, Johnny Tedesco, Chico Novarro, Raúl Lavié, Jolly Land en Lalo Fransen schitterden, naast anderen. Tegelijkertijd werden Estela Raval y Los Cinco Latinos beroemd in Amerika en Europa met hun versie van «Sólo tú» en hun elegante stijl, en scoorden Leo Dan en Luis Aguilé hun eigen hits.
Sandro en de romantici: de ballads die het hele land zingt
Voor velen is Sandro de Elvis Presley van de Argentijnse muziek. Met zijn diepe stem, zijn heupbewegingen en nummers als «Rosa… Rosa» en «Dame fuego» was hij in 1970 de eerste Latijns-Amerikaanse artiest die in Madison Square Garden in New York zong. Zijn fans, die zichzelf «nenas» noemen, herinneren zich hem nog altijd vol toewijding.
Leonardo Favio, ook filmmaker, liet onvergetelijke ballads na zoals «Ella ya me olvidó». Paz Martínez, María Martha Serra Lima en Estela Raval brachten het Argentijnse romantische lied naar heel Latijns-Amerika. Cacho Castaña bezong Buenos Aires met humor en tederheid, Valeria Lynch werd een van de grote vrouwenstemmen en Alejandro Lerner schreef hymnes als «Todo a pulmón».
Ook Mendoza heeft zijn eigen soundtrack
Mendoza heeft een eigen hoofdstuk als het om Argentijnse muziek gaat. De tonada en de cueca uit Cuyo zijn de toegangspoort tot het culturele landschap. De tonada wordt met z’n tweeën of drieën gezongen, met gitaren en een melancholische toon; de cueca is juist vrolijk en wordt met zakdoeken gedanst. Zoek Hilario Cuadros y Los Trovadores de Cuyo op, Félix Dardo Palorma, schrijver van «Cueca de la viña nueva», en Pocho Sosa. Gitarist Tito Francia is nog een sleutelfiguur van de muziek uit Mendoza.
Mendoza was ook een podium voor het Nuevo Cancionero, met dichters als Armando Tejada Gómez. En in de rock brachten Los Enanitos Verdes de naam van de provincie met «Lamento boliviano» naar heel Latijns-Amerika, terwijl Karamelo Santo rock, ska en Latijnse ritmes mengde.
In februari en maart combineert de Fiesta Nacional de la Vendimia (het nationale oogstfeest) muziek, dans en wijn in een grote show in het Griekse theater Frank Romero Day. Reis je in die periode, dan is het een prachtige kans om live muziek uit Cuyo te horen.
Zo ontdek je steeds meer Argentijnse muziek
Kies een artiest die je opviel en luister een heel album. Zoek daarna een liveversie, vraag iemand naar zijn favoriete nummer of ga naar een peña, een milonga of een concert. De soundtrack van Argentinië wordt met elke luisterbeurt rijker.
En ben je in Mendoza, zet dan een van onze playlists op terwijl je tussen de wijngaarden van de Wijnroute van Maipú fietst. Weinig dingen passen zo goed bij elkaar als een zamba, een malbec en de Andes op de achtergrond.
Veelgestelde vragen over Argentijnse muziek
Wat is de typische muziek van Argentinië?
Tango is het bekendste Argentijnse genre ter wereld, maar niet het enige. Folk, met zamba’s en chacarera’s, hoor je in het hele land, en cumbia en cuarteto zijn de ritmes waarop op feesten het meest wordt gedanst.
Wie is de bekendste Argentijnse muzikant?
Dat hangt af van het genre. Carlos Gardel en Astor Piazzolla zijn de bekendste namen in de tango, Mercedes Sosa in de folk, en Charly García, Luis Alberto Spinetta en Soda Stereo in de rock. Sandro was het grote romantische idool, en vandaag hebben Duki, Bizarrap en María Becerra wereldwijd miljoenen luisteraars.
Wat is «rock nacional»?
Zo heet in Argentinië de rock die sinds eind jaren zestig in het Spaans wordt gezongen. Het omvat heel verschillende artiesten, van Los Gatos en Sui Generis tot Soda Stereo, Los Redondos en La Renga.
Welke muziek hoor je in Mendoza?
In Mendoza leven de tonada en de cueca uit Cuyo naast folk, rock, cumbia en cuarteto. Tijdens de Fiesta Nacional de la Vendimia zijn er veel shows met livemuziek.
Waar kan ik de playlists uit deze gids beluisteren?
Elk onderdeel heeft knoppen om de playlist van dat genre te openen op Spotify, YouTube en YouTube Music. De playlists zijn openbaar en gratis: je hebt alleen de app of een browser nodig.
Druk op play en ontdek de Wijnroute van Maipú in je eigen tempo
Er zijn twee manieren om wijnhuizen, wijngaarden en goede muziek te combineren met Maipu Bikes. Beide zijn zonder gids: je fietst op eigen houtje, met onze kaart en onze tips.
Self-Guided Wine Bike Tour
Fietsverhuur zonder gids
Fiets, helm, kaart en pechhulp. Je kiest je stops binnen het circuit van Maipu Bikes en als er ergens gereserveerd moet worden, sturen we je de link. Proeverijen en maaltijden betaal je apart. Als je terugkomt, wacht de gratis Malbec Happy Hour op je.
Maipu Wine Bike Experience
Route met gecoördineerde reserveringen
Je volgt een route met vaste tijden en wij regelen de reserveringen: Trapiche, Entre Olivos, Viña El Cerno en een lunch met meerdere gangen bij Mevi. Fiets, helm en pechhulp inbegrepen. Tot slot de gratis Malbec Happy Hour.









































































Deja una respuesta